Tenis ziemny to sport, na którego reputacji jest bardzo mocna rysa. Chodzi tutaj o zmuszanie dzieci, często wbrew ich woli do treningów, które niekiedy zaczynają się w wieku zaledwie kilku lat. Niestety w większości przypadków zmarnowane dzieciństwo to cena, jaką płacą tenisiści i tenisistki za osiągnięcie sukcesu. Wielu rodziców zakłada sobie, iż ich dzieci odniosą sukces w jakiejś dziedzinie życia. Bardzo często stawiają na sport, a chcą by pociecha jeszcze bardziej błyszczała decydują się na dyscyplinę indywidualną. Bieganie, jazda na rowerze- to dyscypliny mało medialne i popularne, lecz już tenis ziemny, to konkurencja idealna by realizować rodzicielskie plany dziecka idealnego.
W wielu przypadkach małe dzieci są zapisywane na kursy szkoleniowe, do grup sportowych i trenują intensywnie, mimo, że nie pałają miłością do tenisa, czy wręcz go nie lubią. Jednakże słowo ojcowskie, lub matczyne jest święte i muszą posłusznie wykonywać polecenia. Takie dzieci skazane są na życie według ściśle ustalonych, niekiedy spartańskich reguł. Na końcu ma jednak na nich czekać splendor i sława zwycięzców, a rodzice chcą współuczestniczyć w sukcesie swoich dzieci. Najczęściej jednak takie działanie opiekunów jest po prostu egoizmem, gdyż jest to realizowanie własnych marzeń i ambicji kosztem dziecka. Niestety, trzeba też napisać, iż nie jest to tendencja rzadka, lecz niekiedy pojawia się wręcz nagminnie. Najgorszym momentem jest ten, w którym rodzic uzmysławia sobie, iż jego dziecko nie osiągnie oczekiwanego sukcesu. Bardzo często winą obarczany jest młody człowiek, a to jeszcze bardziej potrafi skomplikować jego życie. Dla przeciwwagi przyznać jednak trze, iż sukces rodzi się w bólach. Przykładem może być tu relacja Richarda Williamsa ze swoimi córkami: Sereną i Venus. Obie to światowej sławy tenisistki, zwyciężczynie wielu zawodowych turniejów, oraz wielokrotne mistrzynie olimpijskie. Jednakże o ich sukcesie mówi się, jako o zwycięstwu ojca, który stworzył z tych czarnoskórych dziewczyn maszyny do wygrywania.
Chociaż tenis ziemny nie jest sportem kontaktowym, to w przypadku uprawiania go w sposób intensywny bardzo często dochodzi do różnego rodzaju uszkodzeń, kontuzji, oraz wypadków na korcie. Dzieje się tak przede wszystkim, dlatego, że tenis ziemny to dyscyplina niezwykle szybka, w które pracuje wiele partii mięśniowych. Wbrew pozorom nie tylko zwinna praca rąk liczy się w tenisie. Ważne, a może i ważniejsze są nogi i ich możliwa, szybka reakcja. Poza tym czasem zdarza się, że kontuzji ulega kręgosłup, czy też mięśnie brzucha zawodnika, wynikłe z przetrenowania, albo chwilowego, zbyt dużego jak na dany organizm przeciążenia. Na każdych zawodach wyższej ranki obecny jest lekarz, a przy korcie znajdują się pojemniki ze środkami medycznymi, czy na przykład lodem.
Zdarzają się i to często sytuacje, gdy zawodnik, lub zawodniczka kontynuują grę mimo kontuzji, co niesie jeszcze większe ryzyko, jednakże z drugiej strony stawka może być ogromna. Kontuzje w tenisie ziemnym najczęściej jednak mają dość drobny charakter, czyli zawodnik, czy też zawodnika są w stanie dojść do pełnej sprawności w szybkim czasie. Szczególnie szybko kurują się największe gwiazdy, które posiadając odpowiednie środki na leczenie, są w stanie sobie pozwolić na drogie kliniki i odpowiednią opiekę medyczną. Co ciekawe, w przypadku amatorów i zawodowców wyróżniamy bardzo dużą różnicę w specyfikacji i rodzaju najczęstszych kontuzji. Otóż amatorzy najczęściej cierpią z powodu nadciągnięć i skręceń stawów kończyn dolnych, zaś zawodowcy mają problemy z kręgosłupem, czy też stawami kończyn górnych, oraz dolnych. Dzieje się tak, dlatego, że amatorzy mając słabe obuwie, oraz nie wykonując profesjonalnie rozgrzewki szybko skręcają kostki, lub je nadwyrężają. W przypadku zawodowców kontuzje wiążą się głównie z przetrenowanie, lub zbyt dynamiczną pracą podczas pojedynku toczonego w czasie zawodów, gdzie pędzi się do każdej piłki.
We wszystkich sportach, w których używa się rąk leworęczność stwarza zawodnikom nietypowe możliwości. Tak samo jest w przypadku tenisa ziemnego. Osoby, które lepiej posługują się lewą ręką i w związku z tym w niej trzymają rakietę tenisową, są bardzo często uważane za przeciwników niewygodnych, a wręcz niewdzięcznych. Prezentują oni bowiem tak jakby zupełnie inny styl gry, który jeśli posiadają odpowiednie umiejętności, potrafią wykorzystań na własną korzyść, chociażby podczas serwisu. W przypadku tenisa ziemnego leworęczność potrafi dać zawodnikowi sporą przewagę, jednakże nie jest ona tak widoczna jak chociażby w boksie, czy też tenisie stołowym.
Niemniej jednak wśród zawodowych tenisistów stosunkowo niewielu mamy mańkutów, aczkolwiek zdarzają się tak zwane perełki. Chyba największą z nich jest Rafael Nadal. Hiszpański zawodnik, grający stylem defensywnym i posługujący się lewą ręką jest naprawdę światowej klasy zawodnikiem, a świadczą o tym między innymi wygrane 9 razy turnieje z tak zwanej „Wielkiej Czwórki”, oraz złoty medal igrzysk olimpijskich zdobyty w Pekinie, w grze pojedynczej. Ciekawostką może być fakt, iż Nadal to mężczyzna praworęczny, który jedynie na korcie tenisowym posługuje się lewą ręką. Takiej zamiany u jeszcze wtedy kilkulatka dokonał jego wujek i osobisty trener i widać, że przyniosło to nadspodziewane efekty. Można więc powiedzieć wprost, iż leworęczność u tenisistów ziemnych to raczej zaleta, aniżeli wada. Jednakże tego typu mankamenty natury trzeba potrafić odpowiednio wykorzystać i stworzyć swego rodzaju broń. Bo samo to, że ktoś jest leworęcznym na starcie meczu nie daje mu raczej żadnej przewagi, prócz może lekkiej od strony psychologicznej, bo z mańkutami naprawdę gra się ciężko.
W naszym kraju przez wiele lat tenis był dyscypliną sportu nie tylko zaniedbywaną, co po prostu niedocenianą. Wielu ludzi uważało też, że jest to sport dla osób bogatych, pochodzących z wyższych sfer, a przecież na przykładzie innych krajów widać, że może to być zabawa uprawiana amatorsko, przez rzesze ludzi. Problemem w naszym kraju była również bardzo skromna baza do uprawiania tego sportu. Jeszcze kilka lat temu ilość kortów w większych miastach można było policzyć na palcach, a w miejscowościach o mniej miejskim charakterze, gdzie teoretycznie na tenis jest więcej miejsca tego typu boiska nie istniały wcale. Obecnie jednak po sukcesach takich zawodników jak Frystmberg, Matkowski, czy w szczególności Agnieszka Radwańska zainteresowanie tenisem ziemnym zdecydowanie wzrosło.
Poza tym dzięki programom rządowym takim jak „orlik” powstaje coraz więcej obiektów, na których można uprawiać ową grę. W zasadzie wielu ludzi mówi o tym, że w przypadku Polski to cud, iż posiadamy nawet jedną Agnieszkę Radwańską, która krąży wokoło pierwszej dziesiątki WTA, gdyż wciąż bardzo mała część społeczeństwa uprawia tenis. Szkółki młodzieżowe powstają jednak jak grzyby po deszczu i coraz częściej małe, nawet kilkuletnie dzieci, zamiast na karate, czy taniec kierowane są do ośrodka szkolącego potencjalnych następców Radwańskiej, czy też Fibaka, który sukcesy odnosił za czasów komuny. Obecnie tenis ziemny w Polsce postępuje na fali wznoszącej, jednakże wciąż jesteśmy daleko w tyle nie tylko za światową czołówką, lecz wręcz za tak zwanymi średniakami. O wiele lepiej w kwestiach tenisa ziemnego prezentują się nasi południowi sąsiedzi Czesi, nie mówiąc o zachodnich, czyli Niemcach. Niemniej jednak należy być dobrej myśli, gdyż przynajmniej widać, że coś się w kwestii tenisa ziemnego w Polsce dzieje.
Tenis ziemny to obecnie jeden z najpopularniejszych na świecie sportów indywidualnych. Największe imprezy tenisowe są transmitowane n cały świat i oglądane przez setki milionów ludzi. na chwilę obecną wciąż rośnie zainteresowanie tenisem przede wszystkim w krajach byłego bloku komunistycznego, w państwach azjatyckich, czy też afrykańskich. Urokiem tego sportu zainteresowali się również szeroko światowi ludzie reklamy, a widać to w wielu produkcjach telewizyjnych, na bilbordach i w Internecie. Tenisiści ziemni to sportowcy, którzy bardzo często podpisują lukratywne kontrakty reklamowe opiewające na naprawdę potężne pieniądze.
To sprawia, że czołowi tenisiści na świecie są jednocześnie jednymi z najlepiej zarabiających sportowców. Co ciekawe, w przypadku tenisa ziemnego nie ma aż tak olbrzymich dysproporcji, jeśli chodzi o zarobki zarówno pochodzące z gry, jak i kontraktów reklamowych. W tej kwestii tenisistki nie muszą się czuć dyskryminowane, tak jak to jest przykładowo w przypadku piłkarek nożnych, gdzie najlepiej opłacana zawodniczka zarabia kilkadziesiąt razy mniej niż mężczyźni w tej samej profesji. Wracając jeszcze do tenisa amatorskiego, to rozwija się on pełną parą, mimo, że nie można mówić o jakimś światowym boomie. Boom natomiast jest obecny, jeśli chodzi o sprzęt i gadżety związane z tym z tym sportem. W tej materii z roku na rok pojawiają się najróżniejsze nowości, które są oznaką przyszłości i postępu technologicznego. Tak więc podsumowując przyszłość tenisa ziemnego na świecie, w pojęciu globalnym, jawi się jak najbardziej w jasnych barwach i raczej ta dyscyplina sportu wciąż będzie często doceniania na całym świecie. Wiadomo, że w jednych krajach tenis jest popularny, a w innych troszkę mniej jednakże w wymiarze ogólnoświatowym można śmiało rzec, że jest dobrze i oby tak dalej.
